22 stycznia 2019

Auta w ofercie

FORD MUSTANG SHELBY GT350 z 1966r. 4.7 V8

FORD MUSTANG SHELBY GT350 z 1966r. 4.7 V8

Historia modelu: Ford Mustang I został wprowadzony na rynek w kwietniu 1964 roku. Samochód został zbudowany na bazie modelu Falcon. Pierwsza wersja Mustanga miała praktycznie takie same wymiary jak Falcon. Wiele części Mustanga pochodziło z modeli Falcon i Fairlane. W roku 1965 nastąpiły niewielkie zmiany zewnętrzne, jak np. zmiana gamy kolorów karoserii oraz wnętrza, oraz kilka zmian konstrukcyjnych, jak wprowadzenie nowych silników, mocniejszych niż w roku 1964. W roku 1965 pojawił się też pakiet GT, oferujący usztywnione zawieszenie, czterostopniową skrzynię biegów, mocniejszy silnik oraz zmiany w wyglądzie zewnętrznym nadające autu bardziej sportowy charakter. 1965 był to też rok pojawienia się pierwszego Mustanga przerobionego w firmie Shelby – dostosowanego do potrzeb wyścigów Shelby GT350, który miał bardziej sportowy charakter niż zwykły Mustang. W 1966 roku zachodzą niewielkie zmiany zewnętrzne, głównie w wyglądzie atrapy chłodnicy. Samochód zostaje też wyposażony w mocniejszy silnik oraz powiększa się gama dodatkowych akcesoriów (jest ich teraz 70). Auto zostało nieco poszerzone i wydłużone, przez co wnętrze staje się bardziej obszerne. Pojazd przeszedł modyfikacje w latach: 1966, 1969 oraz 1971. Wyprodukowano ponad 1,5 miliona egzemplarzy pierwszej generacji Mustanga. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1965, samochód zajął 3. pozycję (za Austinem 1800 i Autobianchi Primula)[7]. Lista modeli silników: 170CiD R6 101KM 200CiD R6 120KM 260CiD V8 164KM 289CiD V8 200KM 289CiD V8 210KM 289CiD V8 225KM 289CiD V8 271KM 390CiD V8 320KM Modernizacja 1969[edytuj | edytuj kod] 28 sierpnia 1968 roku Ford zaprezentował nowego Mustanga na rok 1969. Tym razem samochód przeszedł gruntowny facelifting. Metalowa, chromowana atrapa chłodnicy została zastąpiona przez nową, czarną i wykonaną z plastiku. Logo Mustanga nie było już umieszczone pośrodku, tylko po stronie kierowcy i było mniejsze. Boczne i tylne linie nadwozia zostały wygładzone, tylna ściana wraz z szybą opadała łagodnie aż do punktu styku z tylnymi światłami. Z przodu zostały zamontowane poczwórne światła: 2 wewnątrz atrapy chłodnicy i 2 poza nią. Maska przypominała nieco swym wyglądem literę V, co było podkreślone przez wlot powietrza umieszczony na masce. Zmianie uległ też napis MUSTANG, a szyby zostały powiększone i rozszerzone, co umożliwiło lepszą widoczność. Źródło: Wikipedia.
900  000,00 zł
JAGUAR E-TYPE XKE ROADSTER z 1970r. 4.2 DOHC

JAGUAR E-TYPE XKE ROADSTER z 1970r. 4.2 DOHC

Historia modelu: Jaguar E-type – model sportowego samochodu marki Jaguar, zaprojektowany przez Malcolma Sapera a zaprezentowany w Genewie, produkowany w latach 1961-1975. Samochód zajął pierwsze miejsce w rankingu The Daily Telegraph stu najpiękniejszych samochodów wszech czasów. Miał piękny wygląd, doskonałe osiągi (silnik V12 przyspieszał w 6,4 sekundy do 100km/h), a że jego cena była przystępna, szybko zdobył dużą popularność. Na przełomie 1964 i 1965r. w modelach z silnikiem V12 zastosowano w pełni zchynchronizowaną skrzynię biegów oraz dopracowano hamulce. We wnętrzu umieszczono wygodniejsze siedzenia i czarną tapicerkę Samochód napędzał skonstruowany w 1948 roku silnik typu XK, wykorzystywany we wcześniejszych modelach firmy, np. XK120. Silnik ten był produkowany przez 44 lata z niewielkimi tylko zmianami konstrukcyjnymi (do 1987 napędzał auto serii XJ6 i był stosowany w limuzynach Jaguara aż do 1992 roku). 6-cylindrowa, rzędowa jednostka napędowa miała 3,4 l, 3,8 l lub 4,2 l pojemności, dwa wałki rozrządu umieszczone w aluminiowej głowicy i odlewany z żeliwa blok cylindrów. Na desce rozdzielczej wyłożonej polakierowaną blachą aluminiową symetrycznie rozmieszczono zestaw hebelkowych przełączników i wskaźników do roku 1967. Koło sportowej kierownicy było wykonane z drewna do roku 1970, później zastosowano kierownicę bez drewna (V12). Przez cały okres produkcji sprzedano 72 tys. egzemplarzy. Źródło: Wikipedia; 100 najpiękniejszych samochodów, Dragon Edukacja.
627  300,00 zł
JAGUAR E-TYPE XKE ROADSTER z 1967r. 4.2 DOHC

JAGUAR E-TYPE XKE ROADSTER z 1967r. 4.2 DOHC

Historia modelu: Jaguar E-type – model sportowego samochodu marki Jaguar, zaprojektowany przez Malcolma Sapera a zaprezentowany w Genewie, produkowany w latach 1961-1975. Samochód zajął pierwsze miejsce w rankingu The Daily Telegraph stu najpiękniejszych samochodów wszech czasów. Miał piękny wygląd, doskonałe osiągi (silnik V12 przyspieszał w 6,4 sekundy do 100km/h), a że jego cena była przystępna, szybko zdobył dużą popularność. Na przełomie 1964 i 1965r. w modelach z silnikiem V12 zastosowano w pełni zchynchronizowaną skrzynię biegów oraz dopracowano hamulce. We wnętrzu umieszczono wygodniejsze siedzenia i czarną tapicerkę Samochód napędzał skonstruowany w 1948 roku silnik typu XK, wykorzystywany we wcześniejszych modelach firmy, np. XK120. Silnik ten był produkowany przez 44 lata z niewielkimi tylko zmianami konstrukcyjnymi (do 1987 napędzał auto serii XJ6 i był stosowany w limuzynach Jaguara aż do 1992 roku). 6-cylindrowa, rzędowa jednostka napędowa miała 3,4 l, 3,8 l lub 4,2 l pojemności, dwa wałki rozrządu umieszczone w aluminiowej głowicy i odlewany z żeliwa blok cylindrów. Na desce rozdzielczej wyłożonej polakierowaną blachą aluminiową symetrycznie rozmieszczono zestaw hebelkowych przełączników i wskaźników do roku 1967. Koło sportowej kierownicy było wykonane z drewna do roku 1970, później zastosowano kierownicę bez drewna (V12). Przez cały okres produkcji sprzedano 72 tys. egzemplarzy. Źródło: Wikipedia; 100 najpiękniejszych samochodów, Dragon Edukacja.
930  900,00 zł
PORSCHE 911  930 SC TARGA z 1980r. 3.0 V6

PORSCHE 911 930 SC TARGA z 1980r. 3.0 V6

Pojemność silnika: Targa (w Ameryce zwany także T-top) – zamknięte nadwozie samochodu osobowego, które ma zdejmowaną część sztywnego dachu. Czasem wyposażone jest także we wzdłużny wspornik – sztywny zdejmowalny dach składa się wówczas z 2 elementów. Nadwozie typu targa jest w pewnym sensie rozwiązaniem pośrednim pomiędzy spider a coupé. Nazwa pochodzi od wyścigu Targa Florio, rozgrywanego w pobliżu Palermo na Sycylii Porsche 911 − flagowy model niemieckiej marki Porsche produkowany od 1964 roku w Stuttgartcie, następca modelu 356. Charakterystyczną cechą pojazdu jest silnik w układzie boxer umieszczony za tylną osią oraz niezależny układ tylnego zawieszenia. Od momentu wprowadzenia na rynek w 1963 roku[1] pojazd jest ciągle rozwijany i unowocześniany, jednakże podstawowe założenia jak i rozwiązania pozostały w większości niezmienione. Sześć generacji modelu 911 - od 930 do 991 Pierwsze ślady 911 można odnaleźć w szkicach wykonanych przez Ferdinanda "Ferry'ego" Porsche z 1959 roku[3]. Porsche 911 miało być większym, mocniejszym i bardziej komfortowym następcą dla pierwszego modelu firmy - 356. Publiczna prezentacja nowego modelu miała miejsce w 1963 roku[1] podczas Frankfurt Motor Show[4]. Samochód zaprezentowany podczas targów wyposażony był w makietę silnika, działający motor został po raz pierwszy zamontowany w lutym 1964 roku. Początkowo projekt nazwany został "Porsche 901" (powstały 82 sztuki pod takim oznaczeniem. Jednakże Peugeot miał wyłączne prawa do trzycyfrowej nazwy z cyfrą 0 w środku, po jego proteście Porsche zmieniło nazwę modelu na 911. Produkcja pojazdu ruszyła we wrześniu 1964 roku natomiast pierwsze egzemplarze trafiły na rynek północnoamerykański w lutym 1965 z ceną 6500 $. Przez cały okres produkcji pojazd brał udział w rajdach oraz wyścigach samochodowych, odnosząc przy tym spore sukcesy. W połowie lat 70. wolnossąca 911 Carrera RSR zwyciężała w wydarzeniach takich jak: Targa Florio, Daytona, Sebring czy też Nürburgring. Pochodny od 911 model 935 turbo zwyciężył w 1979 roku wyścig 24 Hours of Le Mans. Od tego roku zaczęto montować katalizatory W przeprowadzonym w 1999 roku międzynarodowym sondażu na najlepszy samochód stulecia Porsche 911 zajęło 5. pozycję. W pierwszej piątce znalazł się także VW Typ 1, przodek modeli 356 i 911. 911 to jeden z najstarszych wciąż produkowanych sportowych modeli, do 50-lecia istnienia w 2013 roku sprzedano 820 000 egzemplarzy Źródło: Wikiepedia; 100 najpiękniejszych samochodów, Dragon Edukacja.
308  800,00 zł
FORD MUSTANG FASTBACK z 1972r. 5.0 V8

FORD MUSTANG FASTBACK z 1972r. 5.0 V8

Pojemność silnika: Ford Mustang – amerykański samochód osobowy typu pony car produkowany od 1964 roku, jako amerykańska odpowiedź na produkowane w Europie sportowe wozy GT. Pierwszy egzemplarz zaprezentowano 17 kwietnia 1964 roku w Nowym Jorku. Transmisja telewizyjna premiery została wyemitowana przez trzy amerykańskie stacje telewizyjne 19 kwietnia tego samego roku. Produkcję pojazdu rozpoczęto 9 marca od białego kabrioletu z czarnymi elementami wystroju, który zjechał z linii produkcyjnej w Dearborn w stanie Michigan. Na początku lat 60. XX wieku jedynym samochodem sportowym produkowanym w Stanach Zjednoczonych był Chevrolet Corvette. Jego wysoka cena odstraszała potencjalnych klientów o niskich i średnich dochodach. Produkowany od 1955 roku Ford Thunderbird stał się autem luksusowym, ale nie szybkim i dynamicznym, a sportowe auta sprowadzane z Wielkiej Brytanii sprzedawały się dość dobrze. Jednocześnie pierwsze pokolenie ludzi urodzonych tuż po II wojnie światowej (tzw. „baby-boomers”) osiągało w połowie lat 60. dorosłość i poszukiwało swojego pierwszego auta – niewielkiego, a jednocześnie o sportowym charakterze. więc Ford postanowił wprowadzić do produkcji swój samochód sportowy. Skoro już było wiadomo, że powstanie nowy samochód, potrzebował on nazwy i charakterystycznego, rozpoznawalnego symbolu. Pomysły na nazwy były różne. Samochód miał nazywać się: T-5, Cougar, Aventura, Allegro, Stiletto, Turino, Torino, a nawet XT-Bird. Niektóre z tych nazw posłużyły później jako nazwy innych modeli samochodów z koncernu Forda. Samochód miał być kierowany głównie dla ludzi młodych, więc było potrzebne coś, co symbolizuje wolność i nieskrępowanie, a jednocześnie siłę. Symbolem takim stał się mustang – dziki koń z prerii Ameryki Północnej. Pośrednim powodem nadania takiej nazwy był też fakt, że czołowy projektant wozu – John Najjar – był wielkim fanem myśliwca P-51 Mustang z okresu II wojny światowej. Jednocześnie powstało charakterystyczne logo Mustanga – galopujący koń na tle czerwonych, białych i niebieskich pasków symbolizujących Stany Zjednoczone i amerykańskie korzenie. Pomiędzy 9 marca a początkiem kwietnia 1964 roku Ford wyprodukował 8160 egzemplarzy Mustanga. Chodziło o to, żeby każdy dealer Forda w Stanach Zjednoczonych miał przynajmniej jednego Mustanga w swoim salonie samochodowym. Przygotowano też ogromną kampanię reklamową, zakrojoną na praktycznie wszystkie ówcześnie dostępne media. 16 kwietnia, dzień przed oficjalną premierą Mustanga, w amerykańskiej telewizji została wyemitowana reklama samochodu. Obejrzało ją ponad 29 milionów osób. Następnego dnia pojawiły się reklamy samochodu w 2500 gazetach i czasopismach. Najważniejsze krajowe dzienniki oraz niektóre zagraniczne gazety zamieściły artykuł dotyczący premiery nowego auta. Pomysł chwycił: W ciągu pierwszego dnia sprzedaży zostało złożonych 22 tysiące zamówień na nowe Mustangi. W ciągu pierwszego weekendu salony samochodowe odwiedziło 4 miliony Amerykanów. W cztery miesiące sprzedano 100 tysięcy samochodów, a 16 kwietnia 1965, w rok po premierze, w Kalifornii sprzedano Mustanga numer 418 812. W marcu 1966 roku z taśmy produkcyjnej zjechał milionowy Mustang. Ford Mustang I został wprowadzony na rynek w kwietniu 1964 roku. Samochód został zbudowany na bazie modelu Falcon. Pierwsza wersja Mustanga miała praktycznie takie same wymiary jak Falcon. Wiele części Mustanga pochodziło z modeli Falcon i Fairlane. W roku 1965 nastąpiły niewielkie zmiany zewnętrzne, jak np. zmiana gamy kolorów karoserii oraz wnętrza, oraz kilka zmian konstrukcyjnych, jak wprowadzenie nowych silników, mocniejszych niż w roku 1964. W roku 1965 pojawił się też pakiet GT, oferujący usztywnione zawieszenie, czterostopniową skrzynię biegów, mocniejszy silnik oraz zmiany w wyglądzie zewnętrznym nadające autu bardziej sportowy charakter. 1965 był to też rok pojawienia się pierwszego Mustanga przerobionego w firmie Shelby – dostosowanego do potrzeb wyścigów Shelby GT350, który miał bardziej sportowy charakter niż zwykły Mustang. W 1966 roku zachodzą niewielkie zmiany zewnętrzne, głównie w wyglądzie atrapy chłodnicy. Samochód zostaje też wyposażony w mocniejszy silnik oraz powiększa się gama dodatkowych akcesoriów (jest ich teraz 70). Auto zostało nieco poszerzone i wydłużone, przez co wnętrze staje się bardziej obszerne. Pojazd przeszedł modyfikacje w latach: 1966, 1969 oraz 1971. Wyprodukowano ponad 1,5 miliona egzemplarzy pierwszej generacji Mustanga. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1965, samochód zajął 3. pozycję (za Austinem 1800 i Autobianchi Primula) Lista modeli silników: • 170CiD R6 101KM • 200CiD R6 120KM • 260CiD V8 164KM • 289CiD V8 200KM • 289CiD V8 210KM • 289CiD V8 225KM • 289CiD V8 271KM • 390CiD V8 320KM Modernizacja 1969 28 sierpnia 1968 roku Ford zaprezentował nowego Mustanga na rok 1969. Tym razem samochód przeszedł gruntowny facelifting. Metalowa, chromowana atrapa chłodnicy została zastąpiona przez nową, czarną i wykonaną z plastiku. Logo Mustanga nie było już umieszczone pośrodku, tylko po stronie kierowcy i było mniejsze. Boczne i tylne linie nadwozia zostały wygładzone, tylna ściana wraz z szybą opadała łagodnie aż do punktu styku z tylnymi światłami. Z przodu zostały zamontowane poczwórne światła: 2 wewnątrz atrapy chłodnicy i 2 poza nią. Maska przypominała nieco swym wyglądem literę V, co było podkreślone przez wlot powietrza umieszczony na masce. Zmianie uległ też napis MUSTANG, a szyby zostały powiększone i rozszerzone, co umożliwiło lepszą widoczność. Źródło: Wikipedia.
188  000,00 zł
DATSUN 1600/510 z 1968r. 1.6  cabrio

DATSUN 1600/510 z 1968r. 1.6 cabrio

Pojemność silnika: Datsun 510 był serią Datsun Bluebird sprzedawaną od 1968 do 1973 roku i oferowaną poza Stanami Zjednoczonymi i Kanadą jako Datsun. Zgodnie z G.D. Levy AutoWeka, 510 było często nazywane "BMW biednego człowieka" Inżynieria 510 została zainspirowana współczesnymi europejskimi sedanami, w szczególności BMW 1600-2 z 1966 r. - zawierającym silnik SOHC, zawieszenie kolumnowe MacPhersona z przodu i niezależne, półokrągłe ramiona z tyłu. Stylizacja została przypisana projektantowi Datsun, Teruo Uchino. Silnik został wypromowany przez prezydenta Nissana USA, Yutaka Katayamę, projekt opracowany w drodze przejęcia Prince'a. Rozpoczęty w październiku 1967r. styl nadwozia obejmował dwudrzwiowy sedan (1968r.), Czterodrzwiowy sedan, pięciodrzwiowy kombi i dwudrzwiowe coupé (listopad 1968r.). Seria 510 zasłynęła z sukcesów rajdowych Nissana poza Japonią i utorowała drogę do większej sprzedaży Nissana na arenie międzynarodowej. Datsun 1600, który trafił na rynek amerykański, był wyposażony w silnik 1.6L L-series I4 firmy Hitachi z gaźnikiem o mocy 96 KM (72 kW), maksymalną prędkość 160 km/h, przednie hamulce tarczowe, cztery koła niezależne zawieszenie (przednie i tylne wagoniki tylne MacPhersona miały solidną tylną oś i resory piórowe z tyłu), napęd na tylne koła i czterobiegową manualną lub trzy-biegową automatyczną skrzynię biegów. Dostępne były sedan dwudrzwiowy, czterodrzwiowy i czterodrzwiowy. 510s, na niektórych rynkach, oferował bliźniacze gaźniki Hitachi z boczną wersją, które były mniejszą wersją brytyjskiej konstrukcji SU (Skinner's Union) używanej w Jaguars i MG. Silniki te wykorzystywały również zwiększoną kompresję i profile wałka rozrządu, aby produkować więcej mocy. Modele SSS (niedostępne w USA 510) oferowały zmodernizowane oprzyrządowanie i wykończenia wnętrza, a także odpowiednie emblematy zewnętrzne. Wszystkie amerykańskie modele 1600 otrzymały szkło przeciwsłoneczne od 1970 roku. Źródło: Wikipedia.
99  900,00 zł
BRICKLIN SV-1 z 1974r. 6.2 V8 rarytas

BRICKLIN SV-1 z 1974r. 6.2 V8 rarytas

Pojemność silnika: Bricklin SV-1 – samochód sportowy produkowany seryjnie przez należącą do samochodowego wizjonera Malcolma Bricklina firmę General Vehicle w latach 1974–1976. Powszechnie znany jako Bricklin, ponieważ był to jedyny samochód produkowany przez firmę. W produkcji pojazdu wykorzystano liczne niepopularne wówczas technologie jak np. nadwozie z włókna szklanego, zderzak absorpcyjny czy skrzydlate drzwi typu gull-wing otwierane po naciśnięciu przycisku. Skrót SV-1 wywodzi się od angielskich słów "Safety Vehicle One" oznaczających "Bezpieczny Samochód Nr. 1". Samochody produkowane były jedynie w jaskrawych, łatwo zauważalnych z daleka kolorach, każdy z kolorów opatrzony został przedrostkiem "bezpieczny" (safety). W palecie kolorów znalazły się więc: bezpieczny czerwony, biały, zielony, pomarańczowy i brązowy (wersja z czarnym kolorem nigdy nie została wdrożona do produkcji). Ciekawym rozwiązaniem technicznym mającym poprawiać bezpieczeństwo był absorpcyjny zderzak zdolny pochłaniać w pełni energię uderzenia przy 8km/h. Podobnie jak w przypadku samochodu DeLorean DMC-12 samochód zyskał rozgłos dopiero po zaprzestaniu produkcji. Stało się tak za sprawą motoryzacyjnego musicalu The Bricklin Musical - An Automotive Fantasy produkcji kanadyjskiego The Frederiction Playhouse oraz jego polskiej adaptacji The Bricklin Musical - Samochodowa Fantazja produkcji katowickiego teatru Old Timers Garage. Spektakl ten opowiada o historii powstania tego produkowanego niespełna 2 lata samochodu. Samochód pojawił się również w wielu filmowych produkcjach. Amerykański milioner Malcolm Bricklin marzył o stworzeniu wysokiej jakości samochodu sportowego, który wyróżniałby się wyjątkowym poziomem bezpieczeństwa i dostępnością dla przeciętnej kanadyjskiej rodziny. Stworzenia prototypowego modelu wyróżniającego się "skrzydlatymi drzwiami" typu gull-wing podjął się designer Herb Grasse. Prototyp powstał na początku 1970 roku. Malcolm Bricklin chcąc znaleźć źródło finansowania dla swojego projektu bezskutecznie przemierzył Stany Zjednoczone. Partnera finansowego dla swojego projektu odnalazł w 1974 dopiero w Kanadzie w prowincji Nowy Brunszwik. Włodarz prowincji Richard Hatfield udzielił biznesmenowi 3 milionów dolarów dofinansowania w zamian za otwarcie 2 fabryk. Głównej fabryki w Saint John oraz fabryki nadwozi w Minto. Pierwsze problemy pojawiły się podczas produkcji nadwozia z włókna szklanego, które nadzwyczaj ciężko było dostosować do współpracy z pozostałymi elementami pojazdu, w rezultacie pojawiały się pęknięcia. Problem ostatecznie rozwiązano, ale koszta produkcji przerosły trzykrotnie wartość samochodu. Fabryki samochodów Bricklin nie były w stanie produkować pojazdów dostatecznie szybko przy wykorzystaniu ówczesnej technologii. Do czasu upadku firmy w 1975 roku Malcolm Bricklin otrzymał od premiera Nowego Brunszwiku Richarda Hatfielda 23 miliony dolarów pomocy. Wyprodukowano łącznie 2854 egzemplarzy modelu SV-1. Mimo faktu finansowego zaangażowania kanadyjskiego rządu, samochody marki Bricklin nigdy nie były dostępne na rynku kanadyjskim. Wszystkie egzemplarze powstałe w prowincji Nowy Brunszwik były eksportowane do Stanów Zjednoczonych. Do dzisiejszego dnia zachowało się ok. 1120 samochodów marki Bricklin. W Polsce znajdują się zaledwie 3 egzemplarze (w tym tylko 2 sprawne technicznie, zdolne do jazdy). Dwie sztuki należą do kolekcji Old Timers Garage w Katowicach. Trzeci Bricklin jest w posiadaniu Classic Cars And Motorbikes w podwarszawskim Zegrzu Południowym. CIEKAWOSTKI • Pierwsze prototypy modelu SV-1 opracował Herb Grasse twórca batmobilu znanego z odcinkowej serii przygód (1960) Batmana • W 2007 roku Bricklin SV-1 znalazł się na liście 50 najgorszych samochodów wszech czasów magazynu Time • W 1975 roku średni dochód kanadyjskiej rodziny wynosił 9,962 dolarów. Bricklin SV-1 w momencie produkcji kosztował na rynku kanadyjskim ponad 9,000 dolarów amerykańskich. W odniesieniu do tych faktów, plany stworzenia sportowego samochodu dla przeciętnej kanadyjskiej rodziny były z założenia nieprawdziwe. • Malcolm Bricklin był wielkim przeciwnikiem palenia papierosów. Wierzył, że palenie podczas jazdy jest przyczyną wielu wypadków i kolizji. W samochodach SV-1 nie instalowano więc nigdy zapalniczek samochodowych. Źródło: Wikipedia.
141  400,00 zł
Chevrolet Corvette C2 z 1967r. 7.0 V8, cabrio

Chevrolet Corvette C2 z 1967r. 7.0 V8, cabrio

Pojemność silnika: Za powstanie Corvetty odpowiada Harley Earl, miłośnik samochodów sportowych. Oglądając żołnierzy wracających do domu po II wojnie światowej w Jaguarach czy Alfach Romeo wpadł na pomysł stworzenia Corvetty. Nazwę Corvette wymyślił Myron Scott, zainspirowała go nazwa z małych statków fregatowych, które potrafiły szczególnie szybko manewrować. Pierwotnie Corvette produkowano w Michigan, jak również w Missouri, jednak od trzeciej generacji (C3) wytwarzane są w Bowling Green w Kentucky Chevrolet. Chevrolet Corvette C2 został zaprezentowany w 1962 roku. Po raz pierwszy wraz z nową generacją pojawiła się wersja: Corvette Stinrgay. Zmodyfikowano ramę, aby była lżejsza, przednie zawieszenie, ale przede wszystkim całkowicie zmieniono nadwozie, które miało przypominać wyglądem rekina, miał otwierane reflektory a bagażnik samochodu był dostępny od środka. Z dwóch wersji, kabriolet i fastback coupé, to ta druga wzbudza największe zainteresowanie i jest jednocześnie jednym z najbardziej poszukiwanych modeli Corvette w historii tego modelu. Powodem jest tylna panoramiczna szyba a w zasadzie dwie szyby przedzielone środkowym słupkiem, przez który przechodzi przetłoczenie, idące wzdłuż całego samochodu, imitujące kręgosłup „bestii”. Ze względów bezpieczeństwa nakazano firmie rezygnację z tego słupka i model na rok 1964 posiada już jednolitą panoramiczną szybę bez charakterystycznego słupka. Do napędu posłużył silnik 327 V8 o mocy 365 KM. W roku 1966 zastosowano silnik 427, z serii zwanej big-block, o mocach 425–435 KM. W ciągu 5 lat produkcji wyprodukowano 117 964 egzemplarze pojazdu. Źródło: Wikipedia; 100 najpiękniejszych samochodów, Dragon Edukacja
599  000,00 zł
FORD MUSTANG z 1967r. 4.7 V8, cabrio

FORD MUSTANG z 1967r. 4.7 V8, cabrio

Pojemność silnika: Ford Mustang – amerykański samochód osobowy typu pony car produkowany od 1964 roku, jako amerykańska odpowiedź na produkowane w Europie sportowe wozy GT. Pierwszy egzemplarz zaprezentowano 17 kwietnia 1964 roku w Nowym Jorku. Transmisja telewizyjna premiery została wyemitowana przez trzy amerykańskie stacje telewizyjne 19 kwietnia tego samego roku. Produkcję pojazdu rozpoczęto 9 marca od białego kabrioletu z czarnymi elementami wystroju, który zjechał z linii produkcyjnej w Dearborn w stanie Michigan. Na początku lat 60. XX wieku jedynym samochodem sportowym produkowanym w Stanach Zjednoczonych był Chevrolet Corvette. Jego wysoka cena odstraszała potencjalnych klientów o niskich i średnich dochodach. Produkowany od 1955 roku Ford Thunderbird stał się autem luksusowym, ale nie szybkim i dynamicznym, a sportowe auta sprowadzane z Wielkiej Brytanii sprzedawały się dość dobrze. Jednocześnie pierwsze pokolenie ludzi urodzonych tuż po II wojnie światowej (tzw. „baby-boomers”) osiągało w połowie lat 60. dorosłość i poszukiwało swojego pierwszego auta – niewielkiego, a jednocześnie o sportowym charakterze. więc Ford postanowił wprowadzić do produkcji swój samochód sportowy. Skoro już było wiadomo, że powstanie nowy samochód, potrzebował on nazwy i charakterystycznego, rozpoznawalnego symbolu. Pomysły na nazwy były różne. Samochód miał nazywać się: T-5, Cougar, Aventura, Allegro, Stiletto, Turino, Torino, a nawet XT-Bird. Niektóre z tych nazw posłużyły później jako nazwy innych modeli samochodów z koncernu Forda. Samochód miał być kierowany głównie dla ludzi młodych, więc było potrzebne coś, co symbolizuje wolność i nieskrępowanie, a jednocześnie siłę. Symbolem takim stał się mustang – dziki koń z prerii Ameryki Północnej. Pośrednim powodem nadania takiej nazwy był też fakt, że czołowy projektant wozu – John Najjar – był wielkim fanem myśliwca P-51 Mustang z okresu II wojny światowej. Jednocześnie powstało charakterystyczne logo Mustanga – galopujący koń na tle czerwonych, białych i niebieskich pasków symbolizujących Stany Zjednoczone i amerykańskie korzenie. Pomiędzy 9 marca a początkiem kwietnia 1964 roku Ford wyprodukował 8160 egzemplarzy Mustanga. Chodziło o to, żeby każdy dealer Forda w Stanach Zjednoczonych miał przynajmniej jednego Mustanga w swoim salonie samochodowym. Przygotowano też ogromną kampanię reklamową, zakrojoną na praktycznie wszystkie ówcześnie dostępne media. 16 kwietnia, dzień przed oficjalną premierą Mustanga, w amerykańskiej telewizji została wyemitowana reklama samochodu. Obejrzało ją ponad 29 milionów osób. Następnego dnia pojawiły się reklamy samochodu w 2500 gazetach i czasopismach. Najważniejsze krajowe dzienniki oraz niektóre zagraniczne gazety zamieściły artykuł dotyczący premiery nowego auta. Pomysł chwycił: W ciągu pierwszego dnia sprzedaży zostało złożonych 22 tysiące zamówień na nowe Mustangi. W ciągu pierwszego weekendu salony samochodowe odwiedziło 4 miliony Amerykanów. W cztery miesiące sprzedano 100 tysięcy samochodów, a 16 kwietnia 1965, w rok po premierze, w Kalifornii sprzedano Mustanga numer 418 812. W marcu 1966 roku z taśmy produkcyjnej zjechał milionowy Mustang. Ford Mustang I został wprowadzony na rynek w kwietniu 1964 roku. Samochód został zbudowany na bazie modelu Falcon. Pierwsza wersja Mustanga miała praktycznie takie same wymiary jak Falcon. Wiele części Mustanga pochodziło z modeli Falcon i Fairlane. W roku 1965 nastąpiły niewielkie zmiany zewnętrzne, jak np. zmiana gamy kolorów karoserii oraz wnętrza, oraz kilka zmian konstrukcyjnych, jak wprowadzenie nowych silników, mocniejszych niż w roku 1964. W roku 1965 pojawił się też pakiet GT, oferujący usztywnione zawieszenie, czterostopniową skrzynię biegów, mocniejszy silnik oraz zmiany w wyglądzie zewnętrznym nadające autu bardziej sportowy charakter. 1965 był to też rok pojawienia się pierwszego Mustanga przerobionego w firmie Shelby – dostosowanego do potrzeb wyścigów Shelby GT350, który miał bardziej sportowy charakter niż zwykły Mustang. W 1966 roku zachodzą niewielkie zmiany zewnętrzne, głównie w wyglądzie atrapy chłodnicy. Samochód zostaje też wyposażony w mocniejszy silnik oraz powiększa się gama dodatkowych akcesoriów (jest ich teraz 70). Auto zostało nieco poszerzone i wydłużone, przez co wnętrze staje się bardziej obszerne. Pojazd przeszedł modyfikacje w latach: 1966, 1969 oraz 1971. Wyprodukowano ponad 1,5 miliona egzemplarzy pierwszej generacji Mustanga. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1965, samochód zajął 3. pozycję (za Austinem 1800 i Autobianchi Primula) Lista modeli silników: • 170CiD R6 101KM • 200CiD R6 120KM • 260CiD V8 164KM • 289CiD V8 200KM • 289CiD V8 210KM • 289CiD V8 225KM • 289CiD V8 271KM • 390CiD V8 320KM Modernizacja 1969 28 sierpnia 1968 roku Ford zaprezentował nowego Mustanga na rok 1969. Tym razem samochód przeszedł gruntowny facelifting. Metalowa, chromowana atrapa chłodnicy została zastąpiona przez nową, czarną i wykonaną z plastiku. Logo Mustanga nie było już umieszczone pośrodku, tylko po stronie kierowcy i było mniejsze. Boczne i tylne linie nadwozia zostały wygładzone, tylna ściana wraz z szybą opadała łagodnie aż do punktu styku z tylnymi światłami. Z przodu zostały zamontowane poczwórne światła: 2 wewnątrz atrapy chłodnicy i 2 poza nią. Maska przypominała nieco swym wyglądem literę V, co było podkreślone przez wlot powietrza umieszczony na masce. Zmianie uległ też napis MUSTANG, a szyby zostały powiększone i rozszerzone, co umożliwiło lepszą widoczność. Źródło: Wikipedia.
189  200,00 zł
FORD MUSTANG z 1965r. 4.7 V8

FORD MUSTANG z 1965r. 4.7 V8

Pojemność silnika: Ford Mustang – amerykański samochód osobowy typu pony car produkowany od 1964 roku, jako amerykańska odpowiedź na produkowane w Europie sportowe wozy GT. Pierwszy egzemplarz zaprezentowano 17 kwietnia 1964 roku w Nowym Jorku. Transmisja telewizyjna premiery została wyemitowana przez trzy amerykańskie stacje telewizyjne 19 kwietnia tego samego roku. Produkcję pojazdu rozpoczęto 9 marca od białego kabrioletu z czarnymi elementami wystroju, który zjechał z linii produkcyjnej w Dearborn w stanie Michigan. Na początku lat 60. XX wieku jedynym samochodem sportowym produkowanym w Stanach Zjednoczonych był Chevrolet Corvette. Jego wysoka cena odstraszała potencjalnych klientów o niskich i średnich dochodach. Produkowany od 1955 roku Ford Thunderbird stał się autem luksusowym, ale nie szybkim i dynamicznym, a sportowe auta sprowadzane z Wielkiej Brytanii sprzedawały się dość dobrze. Jednocześnie pierwsze pokolenie ludzi urodzonych tuż po II wojnie światowej (tzw. „baby-boomers”) osiągało w połowie lat 60. dorosłość i poszukiwało swojego pierwszego auta – niewielkiego, a jednocześnie o sportowym charakterze. więc Ford postanowił wprowadzić do produkcji swój samochód sportowy. Skoro już było wiadomo, że powstanie nowy samochód, potrzebował on nazwy i charakterystycznego, rozpoznawalnego symbolu. Pomysły na nazwy były różne. Samochód miał nazywać się: T-5, Cougar, Aventura, Allegro, Stiletto, Turino, Torino, a nawet XT-Bird. Niektóre z tych nazw posłużyły później jako nazwy innych modeli samochodów z koncernu Forda. Samochód miał być kierowany głównie dla ludzi młodych, więc było potrzebne coś, co symbolizuje wolność i nieskrępowanie, a jednocześnie siłę. Symbolem takim stał się mustang – dziki koń z prerii Ameryki Północnej. Pośrednim powodem nadania takiej nazwy był też fakt, że czołowy projektant wozu – John Najjar – był wielkim fanem myśliwca P-51 Mustang z okresu II wojny światowej. Jednocześnie powstało charakterystyczne logo Mustanga – galopujący koń na tle czerwonych, białych i niebieskich pasków symbolizujących Stany Zjednoczone i amerykańskie korzenie. Pomiędzy 9 marca a początkiem kwietnia 1964 roku Ford wyprodukował 8160 egzemplarzy Mustanga. Chodziło o to, żeby każdy dealer Forda w Stanach Zjednoczonych miał przynajmniej jednego Mustanga w swoim salonie samochodowym. Przygotowano też ogromną kampanię reklamową, zakrojoną na praktycznie wszystkie ówcześnie dostępne media. 16 kwietnia, dzień przed oficjalną premierą Mustanga, w amerykańskiej telewizji została wyemitowana reklama samochodu. Obejrzało ją ponad 29 milionów osób. Następnego dnia pojawiły się reklamy samochodu w 2500 gazetach i czasopismach. Najważniejsze krajowe dzienniki oraz niektóre zagraniczne gazety zamieściły artykuł dotyczący premiery nowego auta. Pomysł chwycił: W ciągu pierwszego dnia sprzedaży zostało złożonych 22 tysiące zamówień na nowe Mustangi. W ciągu pierwszego weekendu salony samochodowe odwiedziło 4 miliony Amerykanów. W cztery miesiące sprzedano 100 tysięcy samochodów, a 16 kwietnia 1965, w rok po premierze, w Kalifornii sprzedano Mustanga numer 418 812. W marcu 1966 roku z taśmy produkcyjnej zjechał milionowy Mustang. Ford Mustang I został wprowadzony na rynek w kwietniu 1964 roku. Samochód został zbudowany na bazie modelu Falcon. Pierwsza wersja Mustanga miała praktycznie takie same wymiary jak Falcon. Wiele części Mustanga pochodziło z modeli Falcon i Fairlane. W roku 1965 nastąpiły niewielkie zmiany zewnętrzne, jak np. zmiana gamy kolorów karoserii oraz wnętrza, oraz kilka zmian konstrukcyjnych, jak wprowadzenie nowych silników, mocniejszych niż w roku 1964. W roku 1965 pojawił się też pakiet GT, oferujący usztywnione zawieszenie, czterostopniową skrzynię biegów, mocniejszy silnik oraz zmiany w wyglądzie zewnętrznym nadające autu bardziej sportowy charakter. 1965 był to też rok pojawienia się pierwszego Mustanga przerobionego w firmie Shelby – dostosowanego do potrzeb wyścigów Shelby GT350, który miał bardziej sportowy charakter niż zwykły Mustang. W 1966 roku zachodzą niewielkie zmiany zewnętrzne, głównie w wyglądzie atrapy chłodnicy. Samochód zostaje też wyposażony w mocniejszy silnik oraz powiększa się gama dodatkowych akcesoriów (jest ich teraz 70). Auto zostało nieco poszerzone i wydłużone, przez co wnętrze staje się bardziej obszerne. Pojazd przeszedł modyfikacje w latach: 1966, 1969 oraz 1971. Wyprodukowano ponad 1,5 miliona egzemplarzy pierwszej generacji Mustanga. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1965, samochód zajął 3. pozycję (za Austinem 1800 i Autobianchi Primula) Lista modeli silników: • 170CiD R6 101KM • 200CiD R6 120KM • 260CiD V8 164KM • 289CiD V8 200KM • 289CiD V8 210KM • 289CiD V8 225KM • 289CiD V8 271KM • 390CiD V8 320KM Modernizacja 1969 28 sierpnia 1968 roku Ford zaprezentował nowego Mustanga na rok 1969. Tym razem samochód przeszedł gruntowny facelifting. Metalowa, chromowana atrapa chłodnicy została zastąpiona przez nową, czarną i wykonaną z plastiku. Logo Mustanga nie było już umieszczone pośrodku, tylko po stronie kierowcy i było mniejsze. Boczne i tylne linie nadwozia zostały wygładzone, tylna ściana wraz z szybą opadała łagodnie aż do punktu styku z tylnymi światłami. Z przodu zostały zamontowane poczwórne światła: 2 wewnątrz atrapy chłodnicy i 2 poza nią. Maska przypominała nieco swym wyglądem literę V, co było podkreślone przez wlot powietrza umieszczony na masce. Zmianie uległ też napis MUSTANG, a szyby zostały powiększone i rozszerzone, co umożliwiło lepszą widoczność. Źródło: Wikipedia.
153  300,00 zł
BUICK RIVIERA z 1967r. 7.0 V8

BUICK RIVIERA z 1967r. 7.0 V8

Pojemność silnika: Buick Riviera − samochód osobowy produkowany w latach 1963-1993 i 1995-1999 przez firmę Buick. Model ten był debiutem General Motors w segmencie tzw. personal luxury car, czyli samochodów luksusowych, których celem było zapewnienie komfortu i satysfakcji właściciela, kosztem np. przestrzeni dla pozostałych pasażerów, wielkości bagażnika czy wysokiego spalania paliwa. Podczas ponad 30 lat produkcji, zostało wyprodukowanych 1 127 261 egzemplarzy tego modelu. W przeciwieństwie do pozostałych samochodów produkowanych przez GM na tej samej płycie podłogowej, które posiadały napęd przedni od 1966 (Oldsmobile Toronado) lub 1967 (Cadillac Eldorado) roku, model Riviera był produkowany z napędem tylnym aż do 1979 r. Nazwa Riviera została nadana także samochodom koncepcyjnym wystawianym na pokazach samochodowych w 2007 i 2013 roku, jednak obecnie nie ma planów wprowadzenia modelu do ponownej produkcji. Nazwa Riviera oznacza po łacinie wybrzeże. Miała nawiązywać do piękna Lazurowego wybrzeża (Riviera Francuska). Po raz pierwszy została ona użyta w nazwie modelu tego producenta w roku 1949, w modelu Buick Roadmaster Riviera coupé. Była to dwudrzwiowa wersja hardtop, nieposiadająca słupków bocznych. Wraz z samochodami Cadillac coupé de Ville oraz Oldsmobile 98 Holiday coupé, była pierwszym modelem produkowanym masowo z tego typu nadwoziem, które w następnych 30 latach stało się bardzo popularne. W latach 1951-1953 człon Riviera był dodawany do nazw istniejących już wcześniej modeli czterodrzwiowych sedanów Bucik Roadmaster i Buick Super w wersji z bogatszym wyposażeniem oraz wydłużonym o 4 cale (102mm) rozstawie osi. W roku 1955 Buick oraz Oldsmobile zaprezentowali pierwszy produkowany masowo samochód typu czterodrzwiowy hardtop. Buick oferował tę wersję nadowzia w modelach Century oraz Special, a nazwa Riviera odnosiła się właśnie do nich. W następnym roku w tej wersji nadwoziowej były dostępne także modele Roadmaster oraz Super, jednak z racji tego, że Riviera była oznaczeniem wersji nadwozia, nie modelu, nazwa ta zazwyczaj nie pojawiała się na samochodach. W 1959 roku Buick stosował nazwę Riviera dużo bardziej oszczędnie. Do 1962 r. była ona stosowana jedynie do określenia bogato wyposażonych wersji hardtop z sześcioma oknami modelu Buick Electra 225. Ostatnie użycie terminu Riviera do określenia bogato wyposażonej wersji tego modelu miało miejsce w 1963 r. W tym samym roku miał także miejsce debiut samochodu Buick Riviera z nadwoziem hardtop coupé. Druga generacja: Riviera na rok 1966 zyskała nowe, większe nadwozie. Oznaczało to także wzrost masy o 91 kg, co wiązało się także z pogorszeniem osiągów w porównaniu do poprzedniej generacji, dla wersji z silnikiem 425 in³ (7 l), który uniknął modyfikacji. We wnętrzu można było w standardzie wybrać pomiędzy fotelami lub kanapą, dzięki czemu Riviera po raz pierwszy mogła pomieścić 6 osób. Sprzedaż w 1966 roku wyniosła 45 308 sztuk, co było nowym rekordem tego modelu. W 1967 roku stary silnik 425 in³ został zastąpiony przez zupełnie nową jednostkę napędową V8 o pojemności 430 in³ (7 l) o mocy 360 KM i momentem obrotowym wynoszącym 644 Nm, co dało zauważalną poprawę osiągów. Modele na rok 1968 miały przeprojektowane przednie oraz tylne zderzaki. W tym roku został ustanowiony nowy rekord sprzedaży wynoszący od tego czasu 49 284 sztuki. 1969 rok nie przyniósł znaczących zmian w stylistyce, jednak sprzedaż wyniosła 52 872 sztuki, po raz kolejny ustanawiając rekord. W 1970 roku pojemność silnika została zwiększona do 455 in³ (7,46 l) i był on największym silnikiem oferowanym przez Buicka w tamtym czasie. Jego moc wynosiła 370 KM, a moment obrotowy 680 Nm. Sprzedaż modelu spadła do 37 355 sztuk, jednak druga generacja i tak okazała się większym sukcesem od pierwszej, gdyż liczba sprzedanych egzemplarzy przez 5 lat obecności modelu na rynku wyniosła 227 669 sztuk. Źródło: Wikipedia.
141  400,00 zł
Chevrolet Corvette C2 z 1965r. 5.4 V8, cabrio

Chevrolet Corvette C2 z 1965r. 5.4 V8, cabrio

Pojemność silnika: Za powstanie Corvetty odpowiada Harley Earl, miłośnik samochodów sportowych. Oglądając żołnierzy wracających do domu po II wojnie światowej w Jaguarach czy Alfach Romeo wpadł na pomysł stworzenia Corvetty. Nazwę Corvette wymyślił Myron Scott, zainspirowała go nazwa z małych statków fregatowych, które potrafiły szczególnie szybko manewrować. Pierwotnie Corvette produkowano w Michigan, jak również w Missouri, jednak od trzeciej generacji (C3) wytwarzane są w Bowling Green w Kentucky Chevrolet. Chevrolet Corvette C2 został zaprezentowany w 1962 roku. Po raz pierwszy wraz z nową generacją pojawiła się wersja: Corvette Stinrgay. Zmodyfikowano ramę, aby była lżejsza, przednie zawieszenie, ale przede wszystkim całkowicie zmieniono nadwozie, które miało przypominać wyglądem rekina, miał otwierane reflektory a bagażnik samochodu był dostępny od środka. Z dwóch wersji, kabriolet i fastback coupé, to ta druga wzbudza największe zainteresowanie i jest jednocześnie jednym z najbardziej poszukiwanych modeli Corvette w historii tego modelu. Powodem jest tylna panoramiczna szyba a w zasadzie dwie szyby przedzielone środkowym słupkiem, przez który przechodzi przetłoczenie, idące wzdłuż całego samochodu, imitujące kręgosłup „bestii”. Ze względów bezpieczeństwa nakazano firmie rezygnację z tego słupka i model na rok 1964 posiada już jednolitą panoramiczną szybę bez charakterystycznego słupka. Do napędu posłużył silnik 327 V8 o mocy 365 KM. W roku 1966 zastosowano silnik 427, z serii zwanej big-block, o mocach 425–435 KM. W ciągu 5 lat produkcji wyprodukowano 117 964 egzemplarze pojazdu. Źródło: Wikipedia; 100 najpiękniejszych samochodów, Dragon Edukacja
356  600,00 zł
Chevrolet Corvette z 1962r. 5.4 V8, cabrio, hardtop

Chevrolet Corvette z 1962r. 5.4 V8, cabrio, hardtop

Historia modelu: Za powstanie Corvetty odpowiada Harley Earl, miłośnik samochodów sportowych. Oglądając żołnierzy wracających do domu po II wojnie światowej w Jaguarach czy Alfach Romeo wpadł na pomysł stworzenia Corvetty. Nazwę Corvette wymyślił Myron Scott, zainspirowała go nazwa z małych statków fregatowych, które potrafiły szczególnie szybko manewrować. Pierwotnie Corvette produkowano w Michigan, jak również w Missouri, jednak od trzeciej generacji (C3) wytwarzane są w Bowling Green w Kentucky Chevrolet Corvette C1 pojawił się po raz pierwszy w 1953 roku jako dwuosobowy kabriolet, a właściwie roadster. Nadwozie wykonane z tworzywa sztucznego osadzono na stalowej ramie. Początkowo do napędu pojazdu służył silnik o pojemności ok. 3860 cm³ i mocy 150 KM, później 195 KM. W 1955r. zaprezentowano ośmiocylindrowy silnik w układzie widlastym W 1956 roku po raz pierwszy zaprezentowano model z przestylizowanym nadwoziem. Cechą charakterystyczną było obłe przetłoczenie za przednim nadkolem. Po raz pierwszy można było zamówić wersję hardtop. Po pięciu latach zmieniono nieco nadwozie, wprowadzając wiele elementów chromowanych. Za dodatkową opłatą można było zamówić skórzaną tapicerkę i czwarty bieg. Pojawiły się również silniki ośmiocylindrowe V8 o mocy 265, a rok później już 283 KM, uzyskane z silnika wyposażonego we wtrysk paliwa o pojemności około 4640 cm³. W 1958 roku wprowadzono model z podwójnymi reflektorami z przodu. W latach 1958–1960 oferowano ww. silnik, oznaczony od pojemności skokowej 235, w wariantach mocy od 230 do 315 KM. W 1962 roku zaprezentowano silnik 327 (~5360 cm³) o mocy maksymalnej 360 KM. W ciągu dziewięciu lat produkcji wyprodukowano 69 015 egzemplarzy Corvetty C1. Źródło: Wikipedia; 100 najpiękniejszych samochodów, Dragon Edukacja.
320  800,00 zł
Chevrolet Corvette C3 z 1974r. 5.7 V8

Chevrolet Corvette C3 z 1974r. 5.7 V8

Pojemność silnika: Za powstanie Corvetty odpowiada Harley Earl, miłośnik samochodów sportowych. Oglądając żołnierzy wracających do domu po II wojnie światowej w Jaguarach czy Alfach Romeo wpadł na pomysł stworzenia Corvetty. Nazwę Corvette wymyślił Myron Scott, zainspirowała go nazwa z małych statków fregatowych, które potrafiły szczególnie szybko manewrować. Pierwotnie Corvette produkowano w Michigan, jak również w Missouri, jednak od trzeciej generacji (C3) wytwarzane są w Bowling Green w Kentucky Chevrolet. Chevrolet Corvette C3 pojawił się w 1967 roku. W pierwszym sezonie nie był on w jakikolwiek sposób oznaczony, lecz już w 1969 powrócono do nazwy Stingray, jednak pisanej teraz razem. Podstawę stylistyczną stanowił prototyp Mako Shark II. Podstawę napędu stanowił silnik 327 V8 o mocy 350 KM. W 1970 roku w życie weszła ustawa o czystym powietrzu, narzucająca producentom ograniczenia emisji substancji szkodliwych. W ten sposób na przeszło dwadzieścia lat skończył się wyścig mocy. Następnie kryzys paliwowy spowodował obniżanie mocy w stosowanych silnikach, która spadła do 180 KM w silnikach L48 V8 w latach 1976–1979. Ponownie ze względów bezpieczeństwa w 1975 roku zakończono produkcję roadstera. W 1978 roku nastąpił pierwszy poważny facelifting. Zamiast pionowej tylnej szyby osłoniętej po bokach słupkami, pojawiła się duża panoramiczna szyba. W ciągu 14 lat produkcji wyprodukowano 542 741 sztuk pojazdu.
117  400,00 zł
FORD MUSTANG z 1966r. 4.7 V8

FORD MUSTANG z 1966r. 4.7 V8

Pojemność silnika: Ford Mustang – amerykański samochód osobowy typu pony car produkowany od 1964 roku, jako amerykańska odpowiedź na produkowane w Europie sportowe wozy GT. Pierwszy egzemplarz zaprezentowano 17 kwietnia 1964 roku w Nowym Jorku. Transmisja telewizyjna premiery została wyemitowana przez trzy amerykańskie stacje telewizyjne 19 kwietnia tego samego roku. Produkcję pojazdu rozpoczęto 9 marca od białego kabrioletu z czarnymi elementami wystroju, który zjechał z linii produkcyjnej w Dearborn w stanie Michigan. Na początku lat 60. XX wieku jedynym samochodem sportowym produkowanym w Stanach Zjednoczonych był Chevrolet Corvette. Jego wysoka cena odstraszała potencjalnych klientów o niskich i średnich dochodach. Produkowany od 1955 roku Ford Thunderbird stał się autem luksusowym, ale nie szybkim i dynamicznym, a sportowe auta sprowadzane z Wielkiej Brytanii sprzedawały się dość dobrze. Jednocześnie pierwsze pokolenie ludzi urodzonych tuż po II wojnie światowej (tzw. „baby-boomers”) osiągało w połowie lat 60. dorosłość i poszukiwało swojego pierwszego auta – niewielkiego, a jednocześnie o sportowym charakterze. więc Ford postanowił wprowadzić do produkcji swój samochód sportowy. Skoro już było wiadomo, że powstanie nowy samochód, potrzebował on nazwy i charakterystycznego, rozpoznawalnego symbolu. Pomysły na nazwy były różne. Samochód miał nazywać się: T-5, Cougar, Aventura, Allegro, Stiletto, Turino, Torino, a nawet XT-Bird. Niektóre z tych nazw posłużyły później jako nazwy innych modeli samochodów z koncernu Forda. Samochód miał być kierowany głównie dla ludzi młodych, więc było potrzebne coś, co symbolizuje wolność i nieskrępowanie, a jednocześnie siłę. Symbolem takim stał się mustang – dziki koń z prerii Ameryki Północnej. Pośrednim powodem nadania takiej nazwy był też fakt, że czołowy projektant wozu – John Najjar – był wielkim fanem myśliwca P-51 Mustang z okresu II wojny światowej. Jednocześnie powstało charakterystyczne logo Mustanga – galopujący koń na tle czerwonych, białych i niebieskich pasków symbolizujących Stany Zjednoczone i amerykańskie korzenie. Pomiędzy 9 marca a początkiem kwietnia 1964 roku Ford wyprodukował 8160 egzemplarzy Mustanga. Chodziło o to, żeby każdy dealer Forda w Stanach Zjednoczonych miał przynajmniej jednego Mustanga w swoim salonie samochodowym. Przygotowano też ogromną kampanię reklamową, zakrojoną na praktycznie wszystkie ówcześnie dostępne media. 16 kwietnia, dzień przed oficjalną premierą Mustanga, w amerykańskiej telewizji została wyemitowana reklama samochodu. Obejrzało ją ponad 29 milionów osób. Następnego dnia pojawiły się reklamy samochodu w 2500 gazetach i czasopismach. Najważniejsze krajowe dzienniki oraz niektóre zagraniczne gazety zamieściły artykuł dotyczący premiery nowego auta. Pomysł chwycił: W ciągu pierwszego dnia sprzedaży zostało złożonych 22 tysiące zamówień na nowe Mustangi. W ciągu pierwszego weekendu salony samochodowe odwiedziło 4 miliony Amerykanów. W cztery miesiące sprzedano 100 tysięcy samochodów, a 16 kwietnia 1965, w rok po premierze, w Kalifornii sprzedano Mustanga numer 418 812. W marcu 1966 roku z taśmy produkcyjnej zjechał milionowy Mustang. Ford Mustang I został wprowadzony na rynek w kwietniu 1964 roku. Samochód został zbudowany na bazie modelu Falcon. Pierwsza wersja Mustanga miała praktycznie takie same wymiary jak Falcon. Wiele części Mustanga pochodziło z modeli Falcon i Fairlane. W roku 1965 nastąpiły niewielkie zmiany zewnętrzne, jak np. zmiana gamy kolorów karoserii oraz wnętrza, oraz kilka zmian konstrukcyjnych, jak wprowadzenie nowych silników, mocniejszych niż w roku 1964. W roku 1965 pojawił się też pakiet GT, oferujący usztywnione zawieszenie, czterostopniową skrzynię biegów, mocniejszy silnik oraz zmiany w wyglądzie zewnętrznym nadające autu bardziej sportowy charakter. 1965 był to też rok pojawienia się pierwszego Mustanga przerobionego w firmie Shelby – dostosowanego do potrzeb wyścigów Shelby GT350, który miał bardziej sportowy charakter niż zwykły Mustang. W 1966 roku zachodzą niewielkie zmiany zewnętrzne, głównie w wyglądzie atrapy chłodnicy. Samochód zostaje też wyposażony w mocniejszy silnik oraz powiększa się gama dodatkowych akcesoriów (jest ich teraz 70). Auto zostało nieco poszerzone i wydłużone, przez co wnętrze staje się bardziej obszerne. Pojazd przeszedł modyfikacje w latach: 1966, 1969 oraz 1971. Wyprodukowano ponad 1,5 miliona egzemplarzy pierwszej generacji Mustanga. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1965, samochód zajął 3. pozycję (za Austinem 1800 i Autobianchi Primula) Lista modeli silników: • 170CiD R6 101KM • 200CiD R6 120KM • 260CiD V8 164KM • 289CiD V8 200KM • 289CiD V8 210KM • 289CiD V8 225KM • 289CiD V8 271KM • 390CiD V8 320KM Modernizacja 1969 28 sierpnia 1968 roku Ford zaprezentował nowego Mustanga na rok 1969. Tym razem samochód przeszedł gruntowny facelifting. Metalowa, chromowana atrapa chłodnicy została zastąpiona przez nową, czarną i wykonaną z plastiku. Logo Mustanga nie było już umieszczone pośrodku, tylko po stronie kierowcy i było mniejsze. Boczne i tylne linie nadwozia zostały wygładzone, tylna ściana wraz z szybą opadała łagodnie aż do punktu styku z tylnymi światłami. Z przodu zostały zamontowane poczwórne światła: 2 wewnątrz atrapy chłodnicy i 2 poza nią. Maska przypominała nieco swym wyglądem literę V, co było podkreślone przez wlot powietrza umieszczony na masce. Zmianie uległ też napis MUSTANG, a szyby zostały powiększone i rozszerzone, co umożliwiło lepszą widoczność. Źródło: Wikipedia.
135  400,00 zł
FORD MUSTANG z 1965r. 4.7 V8

FORD MUSTANG z 1965r. 4.7 V8

Pojemność silnika: Ford Mustang – amerykański samochód osobowy typu pony car produkowany od 1964 roku, jako amerykańska odpowiedź na produkowane w Europie sportowe wozy GT. Pierwszy egzemplarz zaprezentowano 17 kwietnia 1964 roku w Nowym Jorku. Transmisja telewizyjna premiery została wyemitowana przez trzy amerykańskie stacje telewizyjne 19 kwietnia tego samego roku. Produkcję pojazdu rozpoczęto 9 marca od białego kabrioletu z czarnymi elementami wystroju, który zjechał z linii produkcyjnej w Dearborn w stanie Michigan. Na początku lat 60. XX wieku jedynym samochodem sportowym produkowanym w Stanach Zjednoczonych był Chevrolet Corvette. Jego wysoka cena odstraszała potencjalnych klientów o niskich i średnich dochodach. Produkowany od 1955 roku Ford Thunderbird stał się autem luksusowym, ale nie szybkim i dynamicznym, a sportowe auta sprowadzane z Wielkiej Brytanii sprzedawały się dość dobrze. Jednocześnie pierwsze pokolenie ludzi urodzonych tuż po II wojnie światowej (tzw. „baby-boomers”) osiągało w połowie lat 60. dorosłość i poszukiwało swojego pierwszego auta – niewielkiego, a jednocześnie o sportowym charakterze. więc Ford postanowił wprowadzić do produkcji swój samochód sportowy. Skoro już było wiadomo, że powstanie nowy samochód, potrzebował on nazwy i charakterystycznego, rozpoznawalnego symbolu. Pomysły na nazwy były różne. Samochód miał nazywać się: T-5, Cougar, Aventura, Allegro, Stiletto, Turino, Torino, a nawet XT-Bird. Niektóre z tych nazw posłużyły później jako nazwy innych modeli samochodów z koncernu Forda. Samochód miał być kierowany głównie dla ludzi młodych, więc było potrzebne coś, co symbolizuje wolność i nieskrępowanie, a jednocześnie siłę. Symbolem takim stał się mustang – dziki koń z prerii Ameryki Północnej. Pośrednim powodem nadania takiej nazwy był też fakt, że czołowy projektant wozu – John Najjar – był wielkim fanem myśliwca P-51 Mustang z okresu II wojny światowej. Jednocześnie powstało charakterystyczne logo Mustanga – galopujący koń na tle czerwonych, białych i niebieskich pasków symbolizujących Stany Zjednoczone i amerykańskie korzenie. Pomiędzy 9 marca a początkiem kwietnia 1964 roku Ford wyprodukował 8160 egzemplarzy Mustanga. Chodziło o to, żeby każdy dealer Forda w Stanach Zjednoczonych miał przynajmniej jednego Mustanga w swoim salonie samochodowym. Przygotowano też ogromną kampanię reklamową, zakrojoną na praktycznie wszystkie ówcześnie dostępne media. 16 kwietnia, dzień przed oficjalną premierą Mustanga, w amerykańskiej telewizji została wyemitowana reklama samochodu. Obejrzało ją ponad 29 milionów osób. Następnego dnia pojawiły się reklamy samochodu w 2500 gazetach i czasopismach. Najważniejsze krajowe dzienniki oraz niektóre zagraniczne gazety zamieściły artykuł dotyczący premiery nowego auta. Pomysł chwycił: W ciągu pierwszego dnia sprzedaży zostało złożonych 22 tysiące zamówień na nowe Mustangi. W ciągu pierwszego weekendu salony samochodowe odwiedziło 4 miliony Amerykanów. W cztery miesiące sprzedano 100 tysięcy samochodów, a 16 kwietnia 1965, w rok po premierze, w Kalifornii sprzedano Mustanga numer 418 812. W marcu 1966 roku z taśmy produkcyjnej zjechał milionowy Mustang. Ford Mustang I został wprowadzony na rynek w kwietniu 1964 roku. Samochód został zbudowany na bazie modelu Falcon. Pierwsza wersja Mustanga miała praktycznie takie same wymiary jak Falcon. Wiele części Mustanga pochodziło z modeli Falcon i Fairlane. W roku 1965 nastąpiły niewielkie zmiany zewnętrzne, jak np. zmiana gamy kolorów karoserii oraz wnętrza, oraz kilka zmian konstrukcyjnych, jak wprowadzenie nowych silników, mocniejszych niż w roku 1964. W roku 1965 pojawił się też pakiet GT, oferujący usztywnione zawieszenie, czterostopniową skrzynię biegów, mocniejszy silnik oraz zmiany w wyglądzie zewnętrznym nadające autu bardziej sportowy charakter. 1965 był to też rok pojawienia się pierwszego Mustanga przerobionego w firmie Shelby – dostosowanego do potrzeb wyścigów Shelby GT350, który miał bardziej sportowy charakter niż zwykły Mustang. W 1966 roku zachodzą niewielkie zmiany zewnętrzne, głównie w wyglądzie atrapy chłodnicy. Samochód zostaje też wyposażony w mocniejszy silnik oraz powiększa się gama dodatkowych akcesoriów (jest ich teraz 70). Auto zostało nieco poszerzone i wydłużone, przez co wnętrze staje się bardziej obszerne. Pojazd przeszedł modyfikacje w latach: 1966, 1969 oraz 1971. Wyprodukowano ponad 1,5 miliona egzemplarzy pierwszej generacji Mustanga. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1965, samochód zajął 3. pozycję (za Austinem 1800 i Autobianchi Primula) Lista modeli silników: • 170CiD R6 101KM • 200CiD R6 120KM • 260CiD V8 164KM • 289CiD V8 200KM • 289CiD V8 210KM • 289CiD V8 225KM • 289CiD V8 271KM • 390CiD V8 320KM Modernizacja 1969 28 sierpnia 1968 roku Ford zaprezentował nowego Mustanga na rok 1969. Tym razem samochód przeszedł gruntowny facelifting. Metalowa, chromowana atrapa chłodnicy została zastąpiona przez nową, czarną i wykonaną z plastiku. Logo Mustanga nie było już umieszczone pośrodku, tylko po stronie kierowcy i było mniejsze. Boczne i tylne linie nadwozia zostały wygładzone, tylna ściana wraz z szybą opadała łagodnie aż do punktu styku z tylnymi światłami. Z przodu zostały zamontowane poczwórne światła: 2 wewnątrz atrapy chłodnicy i 2 poza nią. Maska przypominała nieco swym wyglądem literę V, co było podkreślone przez wlot powietrza umieszczony na masce. Zmianie uległ też napis MUSTANG, a szyby zostały powiększone i rozszerzone, co umożliwiło lepszą widoczność. Źródło: Wikipedia.
159  300,00 zł
Chevrolet Corvette z 1963r. tylna szyba dzielona, 5.4 V8

Chevrolet Corvette z 1963r. tylna szyba dzielona, 5.4 V8

Pojemność silnika: Za powstanie Corvetty odpowiada Harley Earl, miłośnik samochodów sportowych. Oglądając żołnierzy wracających do domu po II wojnie światowej w Jaguarach czy Alfach Romeo wpadł na pomysł stworzenia Corvetty. Nazwę Corvette wymyślił Myron Scott, zainspirowała go nazwa z małych statków fregatowych, które potrafiły szczególnie szybko manewrować. Pierwotnie Corvette produkowano w Michigan, jak również w Missouri, jednak od trzeciej generacji (C3) wytwarzane są w Bowling Green w Kentucky Chevrolet. Chevrolet Corvette C2 został zaprezentowany w 1962 roku. Po raz pierwszy wraz z nową generacją pojawiła się wersja: Corvette Stinrgay. Zmodyfikowano ramę, aby była lżejsza, przednie zawieszenie, ale przede wszystkim całkowicie zmieniono nadwozie, które miało przypominać wyglądem rekina, miał otwierane reflektory a bagażnik samochodu był dostępny od środka. Z dwóch wersji, kabriolet i fastback coupé, to ta druga wzbudza największe zainteresowanie i jest jednocześnie jednym z najbardziej poszukiwanych modeli Corvette w historii tego modelu. Powodem jest tylna panoramiczna szyba a w zasadzie dwie szyby przedzielone środkowym słupkiem, przez który przechodzi przetłoczenie, idące wzdłuż całego samochodu, imitujące kręgosłup „bestii”. Ze względów bezpieczeństwa nakazano firmie rezygnację z tego słupka i model na rok 1964 posiada już jednolitą panoramiczną szybę bez charakterystycznego słupka. Do napędu posłużył silnik 327 V8 o mocy 365 KM. W roku 1966 zastosowano silnik 427, z serii zwanej big-block, o mocach 425–435 KM. W ciągu 5 lat produkcji wyprodukowano 117 964 egzemplarze pojazdu. Źródło: Wikipedia; 100 najpiękniejszych samochodów, Dragon Edukacja
617  000,00 zł
FORD MUSTANG SHELBY GT500 z 1967 r. 1 z 8 na świecie, 7.0 V8

FORD MUSTANG SHELBY GT500 z 1967 r. 1 z 8 na świecie, 7.0 V8

Pojemność silnika: Ford Mustang – amerykański samochód osobowy typu pony car produkowany od 1964 roku, jako amerykańska odpowiedź na produkowane w Europie sportowe wozy GT. Pierwszy egzemplarz zaprezentowano 17 kwietnia 1964 roku w Nowym Jorku. Transmisja telewizyjna premiery została wyemitowana przez trzy amerykańskie stacje telewizyjne 19 kwietnia tego samego roku. Produkcję pojazdu rozpoczęto 9 marca od białego kabrioletu z czarnymi elementami wystroju, który zjechał z linii produkcyjnej w Dearborn w stanie Michigan. Na początku lat 60. XX wieku jedynym samochodem sportowym produkowanym w Stanach Zjednoczonych był Chevrolet Corvette. Jego wysoka cena odstraszała potencjalnych klientów o niskich i średnich dochodach. Produkowany od 1955 roku Ford Thunderbird stał się autem luksusowym, ale nie szybkim i dynamicznym, a sportowe auta sprowadzane z Wielkiej Brytanii sprzedawały się dość dobrze. Jednocześnie pierwsze pokolenie ludzi urodzonych tuż po II wojnie światowej (tzw. „baby-boomers”) osiągało w połowie lat 60. dorosłość i poszukiwało swojego pierwszego auta – niewielkiego, a jednocześnie o sportowym charakterze. więc Ford postanowił wprowadzić do produkcji swój samochód sportowy. Skoro już było wiadomo, że powstanie nowy samochód, potrzebował on nazwy i charakterystycznego, rozpoznawalnego symbolu. Pomysły na nazwy były różne. Samochód miał nazywać się: T-5, Cougar, Aventura, Allegro, Stiletto, Turino, Torino, a nawet XT-Bird. Niektóre z tych nazw posłużyły później jako nazwy innych modeli samochodów z koncernu Forda. Samochód miał być kierowany głównie dla ludzi młodych, więc było potrzebne coś, co symbolizuje wolność i nieskrępowanie, a jednocześnie siłę. Symbolem takim stał się mustang – dziki koń z prerii Ameryki Północnej. Pośrednim powodem nadania takiej nazwy był też fakt, że czołowy projektant wozu – John Najjar – był wielkim fanem myśliwca P-51 Mustang z okresu II wojny światowej. Jednocześnie powstało charakterystyczne logo Mustanga – galopujący koń na tle czerwonych, białych i niebieskich pasków symbolizujących Stany Zjednoczone i amerykańskie korzenie. Pomiędzy 9 marca a początkiem kwietnia 1964 roku Ford wyprodukował 8160 egzemplarzy Mustanga. Chodziło o to, żeby każdy dealer Forda w Stanach Zjednoczonych miał przynajmniej jednego Mustanga w swoim salonie samochodowym. Przygotowano też ogromną kampanię reklamową, zakrojoną na praktycznie wszystkie ówcześnie dostępne media. 16 kwietnia, dzień przed oficjalną premierą Mustanga, w amerykańskiej telewizji została wyemitowana reklama samochodu. Obejrzało ją ponad 29 milionów osób. Następnego dnia pojawiły się reklamy samochodu w 2500 gazetach i czasopismach. Najważniejsze krajowe dzienniki oraz niektóre zagraniczne gazety zamieściły artykuł dotyczący premiery nowego auta. Pomysł chwycił: W ciągu pierwszego dnia sprzedaży zostało złożonych 22 tysiące zamówień na nowe Mustangi. W ciągu pierwszego weekendu salony samochodowe odwiedziło 4 miliony Amerykanów. W cztery miesiące sprzedano 100 tysięcy samochodów, a 16 kwietnia 1965, w rok po premierze, w Kalifornii sprzedano Mustanga numer 418 812. W marcu 1966 roku z taśmy produkcyjnej zjechał milionowy Mustang. Ford Mustang I został wprowadzony na rynek w kwietniu 1964 roku. Samochód został zbudowany na bazie modelu Falcon. Pierwsza wersja Mustanga miała praktycznie takie same wymiary jak Falcon. Wiele części Mustanga pochodziło z modeli Falcon i Fairlane. W roku 1965 nastąpiły niewielkie zmiany zewnętrzne, jak np. zmiana gamy kolorów karoserii oraz wnętrza, oraz kilka zmian konstrukcyjnych, jak wprowadzenie nowych silników, mocniejszych niż w roku 1964. W roku 1965 pojawił się też pakiet GT, oferujący usztywnione zawieszenie, czterostopniową skrzynię biegów, mocniejszy silnik oraz zmiany w wyglądzie zewnętrznym nadające autu bardziej sportowy charakter. 1965 był to też rok pojawienia się pierwszego Mustanga przerobionego w firmie Shelby – dostosowanego do potrzeb wyścigów Shelby GT350, który miał bardziej sportowy charakter niż zwykły Mustang. W 1966 roku zachodzą niewielkie zmiany zewnętrzne, głównie w wyglądzie atrapy chłodnicy. Samochód zostaje też wyposażony w mocniejszy silnik oraz powiększa się gama dodatkowych akcesoriów (jest ich teraz 70). Auto zostało nieco poszerzone i wydłużone, przez co wnętrze staje się bardziej obszerne. Pojazd przeszedł modyfikacje w latach: 1966, 1969 oraz 1971. Wyprodukowano ponad 1,5 miliona egzemplarzy pierwszej generacji Mustanga. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1965, samochód zajął 3. pozycję (za Austinem 1800 i Autobianchi Primula) Lista modeli silników: • 170CiD R6 101KM • 200CiD R6 120KM • 260CiD V8 164KM • 289CiD V8 200KM • 289CiD V8 210KM • 289CiD V8 225KM • 289CiD V8 271KM • 390CiD V8 320KM Modernizacja 1969 28 sierpnia 1968 roku Ford zaprezentował nowego Mustanga na rok 1969. Tym razem samochód przeszedł gruntowny facelifting. Metalowa, chromowana atrapa chłodnicy została zastąpiona przez nową, czarną i wykonaną z plastiku. Logo Mustanga nie było już umieszczone pośrodku, tylko po stronie kierowcy i było mniejsze. Boczne i tylne linie nadwozia zostały wygładzone, tylna ściana wraz z szybą opadała łagodnie aż do punktu styku z tylnymi światłami. Z przodu zostały zamontowane poczwórne światła: 2 wewnątrz atrapy chłodnicy i 2 poza nią. Maska przypominała nieco swym wyglądem literę V, co było podkreślone przez wlot powietrza umieszczony na masce. Zmianie uległ też napis MUSTANG, a szyby zostały powiększone i rozszerzone, co umożliwiło lepszą widoczność. Źródło: Wikipedia.
1  999  999,00 zł